© Bram van de Biezen

22 mei 2018 - Het is een hot-item: mishandeling van boswachters. In Oost-Brabant en Zwijndrecht werden ze recent mishandeld door criminelen. Op de Veluwe zien boswachters ook dat agressie en verbaal geweld toenemen. Hoe denken zij over het meedragen van pepperspray of zelfs vuurwapens?

Boswachterbewapening. Soms kan het nodig zijn. Als de groenbeheerders annex wetshandhavers in 'gevaarlijke' gebieden of 's nachts alleen in het donker op pad moeten. Op de Veluwe is alles echter nog behoorlijk vredig. Op een dump van xtc-afval laatst in Hattem na, is de criminaliteit vooral voorbehouden aan het westen en zuiden van het land. De meeste incidenten worden door de Veluwse boswachters nog met de mond, hun belangrijkste wapen, opgelost.

Geweldsspiraal

Boswachter André Donker van Natuurmonumenten woont op de Veluwe en was 24 jaar lang ook bijzonder opsporingsambtenaar. ,,Ik mocht alle geweldsmiddelen zoals pepperspray en een vuistvuurwapen dragen, maar wilde dat nooit. Wapens passen niet bij mij. Ik wil ver van de geweldsspiraal wegblijven en zoek de oplossing bij incidenten liever in andere oplossingen; praten en eventueel assistentie vragen via telefoon, of vroeger de portofoon.''

Donker denkt dat in andere gevallen een goede (bewapende) uitrusting van boswachters verstandig kan zijn. In risicovollere gebieden, zoals in de Randstad. Of voor jachtopzichters en faunabeheerders, die 's nachts op pad zijn. In die situaties vinden hij en zijn collega's dat hun veiligheid zoveel mogelijk gewaarborgd moet zijn. Donker:  ,,Onze werkgevers moeten hun werknemers natuurlijk wel zo goed mogelijk beschermen.''

Meer taken

Lennart Jasper van Staatsbosbeheer, veelal in de bossen rondom Nunspeet, Vierhouten, Ermelo en Putten, vindt de grens tussen wel of geen vuurwapen een moeilijke. ,,Ik zeg 'nee', tenzij de taken van de opzichter- en toezichttaken van de boswachter het noodzakelijk maken. Feit is wel dat de maatschappij verhardt, dat de recreatiedrukte groter wordt, het toezicht minder en onze taken omvangrijker worden. We maken soms nare dingen mee, maar dat overheerst niet. Ik ben wel voorstander van uniformiteit van werken. Zodat duidelijk is wie welke taak heeft. Drugsdelicten door een boswachter laten afhandelen, vind ik geen goede manier. Dat moeten professionele teams aanpakken, zoals we vroeger de veldpolitie hadden.''

Uitstraling

Ger Verwoerd is boswachter van GLK, op de Noord-Veluwe, en tevens jachtopziener. Een 'groene boa', zeg maar.  ,,Een goede, eenduidige uitrusting  voor iedere boswachter is belangrijk. We hebben tenslotte een voorbeeldfunctie. Net zoals iedere agent. Of die nu op kantoor zit of niet, die draagt standaard een wapen. Nu zijn alle boswachters verschillend uitgerust en of dat handig is, betwijfel ik.''

Verwoerd zit al 27 jaar in het vak. Hij erkent dat er incidenten zijn, maar ziet geen grote toename. ,,De meeste bosbezoekers zijn eerzame burgers, die goed zijn aan te spreken op overtredingen. Wel is de acceptatiegraad minder geworden. We zijn er ook wel bang voor dat de criminaliteit in de vorm van dumpen van drugsafval opschuift vanuit het zuiden naar het noorden, maar hopen natuurlijk dat dat niet gebeurt.''

Sabine Wolters is boswachter van Geldersch Landschap en Kasteelen (GLK) op de Oost-Veluwe. ,,Geweldsmiddelen voor boa's? Ik heb geen ervaringen met geweld, maar ga dat vast ook eens meemaken. Het is wel fijn als je jezelf dan kunt verdedigen met behulp van bepaalde middelen, maar een vuurwapen? Nee, dat is voor mij een stap te ver.''

 

Bron: De Stentor